Co prawda miopię, bo tak fachowo nazywa się krótkowzroczność, można odziedziczyć po rodzicach, jednak wzrostu liczby zachorowań w ostatnich latach nie da się wyjaśnić wyłącznie przyczynami genetycznymi. Dlatego uczeni z antypodów postanowili sprawdzić związek pomiędzy nasileniem choroby a trybem życia cierpiących na nią dzieci.

Naukowcy przebadali wzrok 2 367 dwunastolatków. Zapytali także ich samych oraz ich rodziców o to, w jaki sposób najczęściej spędzają czas. Okazało się, że najmniej krótkowidzów było wśród dzieci, które dużo czasu spędzały, bawiąc się na świeżym powietrzu. Nawet jeżeli osoby te często czytały książki i korzystały z komputera, ich wzrok pozostawał dobry.

Natomiast najczęściej krótkowidzami okazywały się te dzieci, które wiele godzin dziennie spędzały w zamkniętych pomieszczeniach. Wada wzroku nie dotyczyła tylko tych, które całymi dniami wpatrywały się w ekran telewizora lub ślęczały nad książkami, ale także tych uprawiających sporty halowe, np. koszykówkę.

Według kierującej badaniami dr Kathryn Rose, z otrzymanych danych można wywnioskować, że częste przebywanie na dworze – być może za sprawą światła słonecznego – chroni dzieci przed krótkowzrocznością.

Źródło: Serwis Nauka w Polsce
(e.)