Częste mruganie może być spowodowane zaburzeniami filmu łzowego we wszystkich stanach tzw. suchego oka, także w alergicznym zapaleniu spojówek u dzieci, często jest wyrazem tiku.

-------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Zespół suchego oka jest schorzeniem oczu wywołanym niedostatecznym wydzielaniem łez lub nadmiernym parowaniem filmu łzowego, co powoduje m.in. nadmierne złuszczenie się nabłonka gałki ocznej i uczucie dyskomfortu przy patrzeniu.

Czasem objawy są bardzo uciążliwe. Nasilają się w upalne dni, w pomieszczeniach z klimatyzacją, z wentylacją, z suchym powietrzem – wtedy, kiedy film łzowy narażony jest na nadmierne parowanie, a powierzchnia przedniej części gałki ocznej na wysychanie. Czynnikami sprzyjającymi występowaniu choroby jest również kurz, parujące substancje chemiczne, dym papierosowy, długotrwała praca przy komputerze czy czytanie przy niewłaściwym oświetleniu, które potęgują uczucie suchości oka objawiające się wrażeniem piasku pod powiekami.

Poprzez odsłoniętą rogówkę wnikają i powodują infekcje mikroorganizmy chorobotwórcze (bakterie, wirusy, grzyby). Oczy czerwienią się i pieką, a poruszanie gałką oczną sprawia ból. W kącikach zbiera się często ciągnąca wydzielina, a powieki są ciężkie i obrzęknięte. Objawom ZSO często towarzyszy światłowstręt.
Objawy schorzenia mają charakter przewlekły i wymagają stałego leczenia, którego podstawą jest stosowanie preparatów zaleconych przez lekarza okulistę oraz leczenie stanów towarzyszących.

Leczenie polega przede wszystkim na uzupełnianiu braków filmu łzowego, poprzez dostarczanie z zewnątrz środka zwilżającego w postaci tzw. sztucznych łez. Poza metodami farmakologicznymi, leczenie obejmuje również działania mające na celu oszczędzanie łez pacjenta poprzez zamknięcie drogi ich odpływu z kanalików łzowych za pomocą niewielkich, hydrożelowych zatyczek.

------------------------------------------------------------------------------------------------- 

 Uzupełnienie: Magdalena Janowska, psycholog, logopeda, Górnośląskie Centrum Zdrowia Dziecka i Matki, Katowice:

Częste mruganie powiekami może mieć wiele przyczyn. Na pewno w pierwszej kolejności konieczna byłaby konsultacja okulistyczna, a po wykluczeniu dolegliwości ze strony narządu wzroku – neurologiczna oraz psychiatryczna.

Objaw ten nierzadko określany jest jako tik nerwowy (tik - krótkotrwały, stereotypowy, mimowolny ruch określonej części ciała np. mruganie powieką, marszczenie czoła, zaciskanie pięści. Powstaje najczęściej na tle psychicznym, zwykle u dzieci. Może przejść w tzw. tik utrwalony. Zwykle nie wymaga leczenia. Terapia uciążliwych tików opiera się na stosowaniu neuroleptyków. Niekiedy jest objawem uszkodzenia układu pozapiramidowego. Liczne, nasilone tiki pojawiają się w zespole Tourettea.- www.wikipedia.org)

Na pewno nie można lekceważyć tego objawu. Warto zastanowić się, czy i jakie sytuacje mogą mieć wpływ na jego występowanie (zdarza się, iż są to np. zbyt duże wymagania w szkole czy stres w miejscu pracy), a następnie jak je zmienić bądź zminimalizować ich negatywny wpływ.

Tiki zanikają zwykle w czasie snu oraz podczas wykonywania monotonnych, niestresujących czynności.

Zazwyczaj są dużym dyskomfortem dla osoby, u której występują, a myślenie o ich pozbyciu się powoduje dodatkowy stres, który paradoksalnie je nasila.
Często same mijają (choć istnieje ryzyko, że zostaną zamienione w inny objaw), czasem w celu pozbycia się ich konieczne jest leczenie farmakologiczne. Zazwyczaj dobre efekty przynosi psychoterapia.