Zespół Stefana Seegera z Uniwersytetu w Zurychu opracował tkaninę z włókien poliestrowych pokrytych milionami maleńkich krzemowych igiełek – ich średnica wynosi 40 nanometrów. To sprawie, że krople wody przybierają na powierzchni tkaniny kształt kulek. Wystarczy ją odchylić od poziomu zaledwie o dwa stopnie, aby krople się stoczyły. Strumień wody w ogóle nie pozostawia na materiale śladu. Okazało się, że to najbardziej wodoodporny materiał nadający się do szycia odzieży, jaki kiedykolwiek opracowano.

Podobny efekt występuje w przyrodzie w przypadku kwiatów i liści lotosu – choć rosną na bagnie, zawsze pozostają czyste. Z kolei niektóre owady wodne dzięki drobniutkim włoskom zatrzymują przy ciele warstwę powietrza, dzięki której mogą oddychać podczas nurkowania – podobny efekt daje nowa tkanina. Warstwa powietrza mogłaby w przypadku strojów dla pływaków zmniejszyć opór wody o 20 proc., co ułatwiłoby bicie nowych rekordów.

Wodoodporne właściwości tkaniny są trwalsze niż w przypadku innych materiałów, jednak nie wytrzyma ona codziennego prania w pralce. Chociaż pranie tak trudno brudzącego się materiału nie będzie raczej potrzebne.

Źródło: Serwis Nauka w Polsce
(e.)